Հանումանի խոսքերը

Բանաստեղծություններ ճանապարհի մասին

Մաս 1: Հայկական հոգի

Նախաբան

Մի ժամանակ բանաստեղծություններ էի գրում, որովհետև շատ տխուր էի ու շատ պարապ: Հիմա այլևս չէմ գրում, ու երևի չէմ էլ գրի, տխուր կարող ա և լինեմ, իսկ պարապ՝ երբեք:

http://ablog.gratun.am/385/

Արվետը մարդու հոգու ճանապարհորդությունների օրագիրն է, և ոչ թէ ինքը ճանապարհը:

http://ablog.gratun.am/88/

Բովանդակություն

1. Երբ ծիրանի օղին

2. Ի՞նչ կարիք կա

3. Քադաֆի

4. Հետքեր

5. Տրանսֆորմացիա

6. Հետույքա-երգչություն

7. Հակառակը

8. Չընկերներ

9. Լեռներ

10. Խմի՜ր

11. Հոգուս խորքերում…

12. Թռչում են երկնքից…

13. Գոռացե՜ք

14. Կերակրում եմ շներին…

15. Հնգերներիս :)

16. Արագած

17. Ծաղիկներ և աստղեր

18. Ա

19. Լույսն Է Լույս

20. Ճանապարհորդություն քո հոգում

21. Թեթև ջրվեժ

Երբ ծիրանի օղին ...

Երբ ծիրանի օղին դառնում է երգ,

Եվ կինդ փորձում է քեզ թուզ ուտեցնել,

Խելագարված երազների հեռավոր ձայնի մեջ

Զգում ես տիեզերական ընդարձակման ուղին:

Երգում է քաչալ տղամարդու ձայնով,

Նախաստեղծ քաոսի աստվածուհին,

Կուզենայի հասկանալ այն բոլորը,

Ինչը անցնում է հոգուս միջով,

Բայց լուսամփոփի լույսը խանգարում է մտքիս

Իսկ լույսի բացակայությունը աչքիս ու ձեռքիս…

Ի՞նչ կարիք կա

Չեմ սիրում

Դահլիճը լուսավոր է,

Երաժշտությունը խփում է աչքերիս,

Խցիկով կփակեմ աչքս

Ու արցունքս նկար կդառնա

Ու ոչ ոք այն չի տենա:

Ամոթ է, տղամարդու աչքը պիտի չոր լինի,

Նույնիսկ եթե ոչ,

Ի՞նչ կարիք կա:

Քադաֆի

Այֆոններով զինված բորենիներ

Եվս մի անարխիա տապալվեց

Կերաք՞ (կ****ս իհարկե)

Մահ կամ հայրենիք

Իդեալիստները չեն մահանում

ՀԳ: Ապո, կներես որ ուշ եմ գրում, բայց մտածեցի մի քիչ շուխուրը անցի, որ լսես ասածս։ Համել դու հայերեն չէիր հասկանում այն ժամանակ, իսկ հիմա էլ ինչ լեզու՞, ինչ բան ...

Հիմա Չէի հետ մատե խմելիս կլինեք նարգիլե ծխելով

Մախնոն էլ մոտակայքում արաղ կքաշի

Հետքեր

Բոլորը թողնում են հետքեր

Մտքի ծալքերում,

Կրծքի տակ,

Կրծքի վրա

Ու պարանոցին,

Կրակաշունչ ու սառած բեմին,

Մտքերը ուղղորդող ամուր երկաթյա պարաններին:

Քանի՞սը եկան, գնացին, մաղվեցին, մնացին:

Քանի՞սը կգան, մթում կմնան,

Սառույց կհալեն, ժայռեր կքանդեն,

Բերդեր կսարքեն ու զոհասեղան…

Շատ հետքեր էլ կան,

Որ չենք իմանա` որտեղից եկան…

Տրանսֆորմացիա

Չերգված երգերը

Քարի պես հոգուս վրա,

Որտե՞ղ գտնել

Ականջները քարերի`

Դարավոր պատկերներով,

Ձայն ունենայի՛,

Երգիչ դառնայի՛,

Ռո՜ք-դերվիշ երգիչ

Ու ոչ մեքենա

Շահամոլ խաղի:

Դառնամ խաղողի

Զամբյուղ ծաղկազարդ`

Որդի արևի…

Հետույքա-երգչություն

Անտաղանդ պոռնիկներ

Ինչի՞ն եք սպասում,

Վերցրե՜ք փսխած երգեր,

Կուլ տվեք արագ

Ու նորից փսխեք,

Ու նորից կերեք:

Հոգ չէ, որ երեկ

Այդ երգը երգվեց

Մի ուրիշ լեզվով,

Այսօր դուք կարոք եք

Երգել այն ձեր հետույքներով.

Պտտի՜ր հետույքդ, այո՜ , այ այդպե՜ս,

Հաստատ կա համբալ, որ ծափ կտա քեզ:

Հաստատ կան մարդիկ անդամագլուխ ձեզ պես,

Որոնց համար կան

Աշխարհում միայն

Հեշտոց, առնանդամ,

Փող ու «մերսեդես»,

«Գոլդոտ» համարներ

Ու «լա՛վ» տղաներ:

Հակառակը

Արտաքուստ` ուրախ,

Ներքուստ` հաշվարկող ու ատող,

Արտաքուստ` իրար հետ,

Հոգում` միայնակ ու կաշառվող,

Արտաքուստ` «Ո՞նց ես, ի՞նչ կա…»

Ներքուստ` «…գրպանդ»:

Չի լինի՞, որ գոնե հակառակն անենք:

Չընկերներ

Ուզում էի սիրտս հանեմ

Տամ ձեզ, որ մթում չկորչեք,

Լույս տա` չփտեք:

Ուզում էի աչքս հանեմ,

Դնեմ ձեր հոգու

Անջուր դաշտերում,

Որ մի օր հանկարծ

Ձնծաղիկ ծնվի,

Ի՜մ աչքը տեսնի:

Իսկ դուք հիմարնե՜ր,

Փափկամարմիններ,

Կպել եք ձեր զզվելի մարմիններով

Քիթ ու բերանիս,

Ձեր սողուն, լպրծուն աչքերով

Նայում եք կրծքի գրպանիս.

Կա՞ արդյոք այնտեղ

5000 դրամ`

Էժան պոռնիկի

Մեկ ժամվա վճար:

Այս սենյակում թունավոր սիլիկոնե օդ են լցրել,

Մտածում են, որ կխեղդվեմ`

Չիմանալով, որ մեկ դարի թթվածին դեռ կա իմ թոքերում,

Ու բացի դրանից

Ածխաթթվով ել կարող եմ ապրել:

Լեռներ

Բազում լեռներ եմ ես տեսել իմ կարճ կյանքում,

Ամեն մի լեռ դաս է տվել հոգուս թաքուն,

Բայց միտքս փակ չի հասկացել

Պատմությունները բարձրունքների,

Գիտելիքներն այնտեղ ապրող

Աստվածների,

Զորությունները Ոգիների,

Օդում պահված ապրումներն ու մտքերը

Միայնակ Փնտրողների,

Լռությունը Գտնողների:

Բարձրունքներին են միշտ ծնվում

Այբուբենները ստորոտի,

Լռությամբ է արթնանում

Խոսքը հավերժ կարոտի:

Խմի՜ր

Խմի՜ր դու սուրբ գինին

Աստծո ուրախության,

Խմի՜ր այնքան, որ քեզ

Չճանաչես էլ հավիտյան,

Խմի՜ր այնքան, որ ծարավ

Հող-հոգիդ հագենա,

Որ դու հեռանաս

Ու Նա՜ տեղդ գա:

Հոգուս խորքերում…

Հոգուս խորքերում

Մի ծով կար հանգչող,

Ու սիրտ պատռոտված,

Ծվեն-ծվեն արված:

Արքայություն բռնաբարված,

Ու քամի խաշված…

Հոգուս խորքերի

Ծովի հատակի

Մի փափկամարմնի

Խխունջի միջից

Ծնվեց մարգարիտ`

Արցունք Աստծո,

Հավատ Աստծո…

Թռչում են երկնքից…

Թռչում են երկնքից…

Ես տեսա,

Դու ասացիր:

Կրակի պեծեր`

Ձյան փաթիլներ…

ՊոԷտիկ պատկեր:

Գոռացե՜ք

Զգայու՜ն հոգիներ, ինչու՞ եք լռում

Ինչու՞ չեք գոռում,

Ձեր ցավը պատմում,

Ինչու՞ են այսօր

Շները ոռնում

Ձեր ցավի հաշվին խրախճանք անում:

Ի՞նչ է պատահել

Ձեր լեզուներին,

Ձեր վրձիններին

Ու ձեր լարերին,

Ձեր բազուկներին,

Հրազեններին:

Չի մնա ոչինչ

Գեղեցիկ ու վեհ,

Եթե չպայթեք,

Չլուսավորեք

Գեթ վերջին անգամ

Ու հավերժ փայլեք:

Կերակրում եմ շներին

Կերակրում եմ շներին:

Երեքն են:

Ու թեյ եմ խմում:

Ութ տխուր աչքեր:

Ձմեռ է:

Հնգերներիս :)

Մենք միշտ կռվել ենք կողք կողքի

Ճակատագիրն է մեզ կոփել,

Մեր տունն ենք մենք շինել լույսի:

Մեր արյունը դեռ չի սպառվել,

Ու ճանապարհը ավարտվել:

Անցյալ, ներկա ու ապագա,

Դարեր, կյանքեր, ճակատագրեր

Կապել են մեր սրտերն իրար,

Երակներից ծառեր հյուսել:

Բայց պատահում է, որ հաճախ

Մղոններ են մեզ բաժանում

Ու չենք կարող մենք մեջք մեջքի

Կռվել այս անողոք մարտում:

Բայց գտնելով հանգիստ վայրկյան`

Գլուխներս ենք դնում քարին,

Հանդիպում ենք նորից իրար

Ու նստում կրակի կողքին,

Իրար պատմում խինդ ու ցավ,

Հաղթանակ ու պարտություն,

Իրար տալիս խորհուրդ, ուսում

Մեր անհանգիստ երազներում:

Արագած

Կանգնած ես խրոխտ,

Չորս գագաթ ունես

Ու չորս հաղթանակ,

Պոկված մայր հողից

Ու հայր երկնքից,

Ձգողությունից,

Վանողությունից,

Անվերջ դարերից:

Ծաղիկներ և աստղեր

Կար ժամանակ միտք ունեի,

Չէ՜, միտք չէր դա, այլ լոկ զգացմունք,

Դաշտում հազար ծաղիկ գտա,

Բայց չունեի` ում ձոնեի:

Հավաքեցի մի դեղին փունջ,

Քեզ տվեցի

Ու ասացի.

“Գնանք նստենք սարի լանջին`

Եղևնու տակ,

Սրբված վայրում”:

Քեզ կոչեցի գեղեցկություն,

Քեզ կոչեցի սերեր բազում,

Ու սեր միակ:

Երկնում աստղեր,

Երկրում աստղեր,

Երկնեց Աստված մի աստղ կրծքիս,

Գերնոր մի աստղ,

Մի աստղ կողքիս:

Ու երկնեցինք գեղեցկություն`

Ճշմարտություն-խաբեություն,

Ու երկնեցինք սերեր բազում,

Ու սեր միակ…

Երկու աստղեր իրար կրծքի…

Ա

Մի լույս ճառագայթ իջնում երկնքից,

Ստեղծում է աշխարհն ու վեր բարձրանում`

Կողքից թողնելով եզակի մի բիծ,

Չարն աշխարհում անխախտ է մնում:

Լույսն Է Լույս

Խորը, մութ ու լուռ այրում

Ինչ որ բան է կատարվում:

-Ինչ որ բա՞ն է կատարվում:

-Ինչ որ բա՜ն է կատարվում:

Լույսը, լույսից, լույսով ծնվում,

Լույսով սնվում,

Լույսով ապրում,

Լույսով աճում ու բողբոջում,

Լույսը լույսին միաձուլվում:

Մթնում:

Ճանապարհորդություն քո հոգում

Խարույկի մոտ մի ահավոր

Տաքանում էին բազում մարդիկ:

Ծովի ափին ոչ ոք չկար

Խաղաղություն, ոչ մի ալիք:

Ես այս տեսա

Քո մեջ ճախրած

Կողքիդ նստած

Հանգստացած

Ու խաղաղված:

Թեթև ջրվեժ…

Թեթև ջրվեժ,

Գանգուր մազեր:

Սիրտս ճմլվեց:

Table of Contents

Երբ ծիրանի օղին

Ի՞նչ կարիք կա

Քադաֆի

Հետքեր

Տրանսֆորմացիա

Հետույքա-երգչություն

Հակառակը

Չընկերներ

Լեռներ

Խմի՜ր

Հոգուս խորքերում…

Թռչում են երկնքից…

Գոռացե՜ք

Կերակրում եմ շներին…

Հնգերներիս :)

Արագած

Ծաղիկներ և աստղեր

Ա

Լույսն Է Լույս

Ճանապարհորդություն քո հոգում

Թեթև ջրվեժ